| Buona navigazione con NihilScio!
|
|||||||
|
NS NihilScio Home Educational search engine Auxilium |
|||||||
|
Coniugazione/declinazione
(Es. pueris - amati sunt ...) |
|||||||
| |||||||
| |||||||
|
| - Coniugazione completa di ducere duco =
ducere: Verbo attivo INDICATIVO Presente - Coniugazione completa di duco Forma attiva |
| INDICATIVO | significato |
| Presente | |
| ego duco tu ducis ille ducit nos ducĭmus vos ducĭtis illi ducunt | Io conduco Tu conduci Egli/Ella/Esso conduce Noi conduciamo Voi conducete Essi/Esse/Loro conducono |
| - Coniugazione completa di adtribuere adtribuo =
adtribuere: Verbo attivo INDICATIVO Presente - Coniugazione completa di adtribuo Forma attiva |
| INDICATIVO | significato |
| Presente | |
| ego adtribuo tu adtribuis ille adtribuit nos adtribuĭmus vos adtribuĭtis illi adtribuunt | Io attribuisco Tu attribuisci Egli/Ella/Esso attribuisce Noi attribuiamo Voi attribuite Essi/Esse/Loro attribuiscono |
| - Coniugazione completa di adscribere adscribo =
adscribere: Verbo attivo INDICATIVO Presente - Coniugazione completa di adscribo Forma attiva |
| Coniugazione di: arrogo, arrogas, arrogavi, arrogatum, arrogāre coniugazione: 1 - transitivo - attiva (Ita) = arrogare, attribuire, (eng) = ask, question, arrogate to one's self, claim, confer,   (esp) = arrogarse, apropiarse, atribuirse, añadir, atribuir, proporcionar, fiar, encomendar, lang. Latino |
| INDICATIVO | |
| Presente | |
| ego arrogo tu arrogas ille arrogat nos arrogāmus vos arrogātis illi arrogant | Io arrogo Tu arroghi Egli/Ella/Esso arroga Noi arroghiamo Voi arrogate Essi/Esse/Loro arrogano |
| INDICATIVO | |
| Imperfetto | |
| ego arrogābam tu arrogābas ille arrogābat nos arrogabāmus vos arrogabatis illi arrogābant | Io arrogavo Tu arrogavi Egli/Ella/Esso arrogava Noi arrogavamo Voi arrogavate Essi/Esse/Loro arrogavano |
| INDICATIVO | |
| Perfetto | |
| ego arrogavi tu arrogavisti, arrogasti... ille arrogavit nos arrogavĭmus vos arrogavistis, arrogastis... illi arrogavērunt, arrogarunt, arrogavere... | Io arrogai Tu arrogasti Egli/Ella/Esso arrogò Noi arrogammo Voi arrogaste Essi/Esse/Loro arrogarono |
| INDICATIVO | |
| Passato prossimo | |
| ego arrogavi tu arrogavisti, arrogasti... ille arrogavit nos arrogavĭmus vos arrogavistis, arrogastis... illi arrogavērunt, arrogarunt, arrogavere... | Io ho arrogato Tu hai arrogato Egli/Ella/Esso ha arrogato Noi abbiamo arrogato Voi avete arrogato Essi/Esse/Loro hanno arrogato |
| INDICATIVO | |
| Trapassato prossimo | |
| ego arrogavĕram, arrogaram... tu arrogavĕras, arrogaras... ille arrogavĕrat, arrogarat... nos arrogaverāmus, arrogaramus... vos arrogaverātis, arrogaratis... illi arrogaverant, arrogarant... | Io avevo arrogato Tu avevi arrogato Egli/Ella/Esso aveva arrogato Noi avevamo arrogato Voi avevate arrogato Essi/Esse/Loro avevano arrogato |
| INDICATIVO | |
| Trapassato remoto | |
| ego arrogavi tu arrogavisti, arrogasti... ille arrogavit nos arrogavĭmus vos arrogavistis, arrogastis... illi arrogavērunt, arrogarunt, arrogavere... | Io ebbi arrogato Tu avesti arrogato Egli/Ella/Esso ebbe arrogato Noi avemmo arrogato Voi aveste arrogato Essi/Esse/Loro ebbero arrogato |
| INDICATIVO | |
| Piuccheperfetto | |
| ego arrogavĕram, arrogaram... tu arrogavĕras, arrogaras... ille arrogavĕrat, arrogarat... nos arrogaverāmus, arrogaramus... vos arrogaverātis, arrogaratis... illi arrogaverant, arrogarant... | Io avevo arrogato Tu avevi arrogato Egli/Ella/Esso aveva arrogato Noi avevamo arrogato Voi avevate arrogato Essi/Esse/Loro avevano arrogato |
| INDICATIVO | |
| Futuro semplice | |
| ego arrogābo tu arrogābis ille arrogābit nos arrogabĭmus vos arrogabĭtis illi arrogābunt | Io arrogherò Tu arrogherai Egli/Ella/Esso arrogherà Noi arrogheremo Voi arrogherete Essi/Esse/Loro arrogheranno |
| INDICATIVO | |
| Futuro anteriore | |
| ego arrogavĕro, arrogaro... tu arrogavĕris, arrogaris... ille arrogavĕrit, arrogarit... nos arrogaverĭmus, arrogarimus... vos arrogaverĭtis, arrogaritis... illi arrogavĕrint, arrogarint... | Io avrò arrogato Tu avrai arrogato Egli/Ella/Esso avrà arrogato Noi avremo arrogato Voi avrete arrogato Essi/Esse/Loro avranno arrogato |
| CONGIUNTIVO | |
| Presente | |
| ego arrogem tu arroges ille arroget nos arrogēmus vos arrogētis illi arrogent | Io arroghi Tu arroghi Egli/Ella/Esso arroghi Noi arroghiamo Voi arroghiate Essi/Esse/Loro arroghino |
| CONGIUNTIVO | |
| Imperfetto | |
| ego arrogārem tu arrogāres ille arrogāret nos arrogarēmus vos arrogarētis illi arrogārent | Io arrogassi Tu arrogassi Egli/Ella/Esso arrogasse Noi arrogassimo Voi arrogaste Essi/Esse/Loro arrogassero |
| CONGIUNTIVO | |
| Perfetto | |
| ego arrogavĕrim, arrogarim... tu arrogavĕris, arrogaris... ille arrogavĕrit, arrogarit... nos arrogaverĭmus, arrogarimus... vos arrogaverĭtis, arrogaritis... illi arrogavĕrint, arrogarint... | Io abbia arrogato Tu abbia arrogato Egli/Ella/Esso abbia arrogato Noi abbiamo arrogato Voi abbiate arrogato Essi/Esse/Loro abbiano arrogato |
| CONGIUNTIVO | |
| Piuccheperfetto | |
| ego arrogavissem, arrogassem... tu arrogavisses, arrogasses... ille arrogavisset, arrogasset... nos arrogavissēmus, arrogassemus... vos arrogavissētis, arrogassetis... illi arrogavissent, arrogassent... | Io avessi arrogato Tu avessi arrogato Egli/Ella/Esso avesse arrogato Noi avessimo arrogato Voi aveste arrogato Essi/Esse/Loro avessero arrogato |
| CONDIZIONALE | |
| Presente | |
| ego arrogārem tu arrogāres ille arrogāret nos arrogarēmus vos arrogarētis illi arrogārent | Io arrogherei Tu arrogheresti Egli/Ella/Esso arrogherebbe Noi arrogheremmo Voi arroghereste Essi/Esse/Loro arrogherebbero |
| CONDIZIONALE | |
| Passato | |
| ego arrogavissem, arrogassem... tu arrogavisses, arrogasses... ille arrogavisset, arrogasset... nos arrogavissēmus, arrogassemus... vos arrogavissētis, arrogassetis... illi arrogavissent, arrogassent... | Io avrei arrogato Tu avresti arrogato Egli/Ella/Esso avrebbe arrogato Noi avremmo arrogato Voi avreste arrogato Essi/Esse/Loro avrebbero arrogato |
| IMPERATIVO | |
| Presente | |
| arroga arrogate Futuro arrogato arrogato arrogatote arroganto | arroga arrogate arrogherai arrogherà arrogherete arrogheranno |
| INFINITO | |
| Presente | |
| arrogāre | arrogare |
| INFINITO | |
| Perfetto | |
| arrogavisse, arrogasse... | avere arrogato |
| INFINITO | |
| Futuro | |
| arrogaturum esse, arrogaturam esse, arrogaturum esse, arrogaturos esse, arrogaturas esse, arrogatura esse... | essere per arrogare |
| GERUNDIO | |
| arrogandi, arrogando, arrogandum, arrogando... | di arrogare ad a arrogare arrogare da, con.. arrogare |
| SUPINO | |
| arrogatum | a/ad arrogare |
| PARTICIPIO | significato |
| Presente | che arroga |
| Maschile | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.arrogans Gen.arrogantis Dat.arroganti Acc.arrogantem Voc.arrogans Abl.arrogante, arroganti... | arrogantes arrogantium arrogantibus arrogantes arrogantes arrogantibus |
| Femminile | |
| Nom.arrogans Gen.arrogantis Dat.arroganti Acc.arrogantem Voc.arrogans Abl.arrogante, arroganti... | arrogantes arrogantium arrogantibus arrogantes arrogantes arrogantibus |
| Neutro | |
| Nom.arrogans Gen.arrogantis Dat.arroganti Acc.arrogans Voc.arrogans Abl.arrogante, arroganti... | arrogantia arrogantium arrogantibus arrogantia arrogantia arrogantibus |
| PARTICIPIO | significato |
| Futuro | che arrogherà |
| Maschile | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.arrogaturus Gen.arrogaturi Dat.arrogaturo Acc.arrogaturum Voc.arrogature Abl.arrogaturo | arrogaturi arrogaturorum arrogaturis arrogaturos arrogaturi arrogaturis |
| Femminile | |
| Nom.arrogatura Gen.arrogaturae Dat.arrogaturae Acc.arrogaturam Voc.arrogatura Abl.arrogatura | arrogaturae arrogaturarum arrogaturis arrogaturas arrogaturae arrogaturis |
| Neutro | |
| Nom.arrogaturum Gen.arrogaturi Dat.arrogaturo Acc.arrogaturum Voc.arrogaturum Abl.arrogaturo | arrogatura arrogaturorum arrogaturis arrogatura arrogatura arrogaturis |
| - Coniugazione completa di arrogari Forma passiva |
| Coniugazione di: duco, ducis, duxi, ductŭm, ducĕre coniugazione: 3 - transitivo - attiva (Ita) = condurre, tirare, trarre, indurre, stimare, (costr. doppio accusativo oggetto e predicato - attribuire - costr. doppio dativo - condurre fuori ), (eng) = lead, conduct, draw, guide, derive, think, prolong,   (esp) = hacer seguir, llevar hacia, tirar de, contar, conducir, apreciar, lang. Latino |
| INDICATIVO | |
| Presente | |
| ego duco tu ducis ille ducit nos ducĭmus vos ducĭtis illi ducunt | Io conduco Tu conduci Egli/Ella/Esso conduce Noi conduciamo Voi conducete Essi/Esse/Loro conducono |
| INDICATIVO | |
| Imperfetto | |
| ego ducēbam tu ducēbas ille ducēbat nos ducebāmus vos ducebātis illi ducēbant | Io conducevo Tu conducevi Egli/Ella/Esso conduceva Noi conducevamo Voi conducevate Essi/Esse/Loro conducevano |
| INDICATIVO | |
| Perfetto | |
| ego duxi tu duxisti ille duxit nos duxĭmus vos duxistis illi duxērunt, duxere... | Io condussi Tu conducesti Egli/Ella/Esso condusse Noi conducemmo Voi conduceste Essi/Esse/Loro condussero |
| INDICATIVO | |
| Passato prossimo | |
| ego duxi tu duxisti ille duxit nos duxĭmus vos duxistis illi duxērunt, duxere... | Io ho condotto Tu hai condotto Egli/Ella/Esso ha condotto Noi abbiamo condotto Voi avete condotto Essi/Esse/Loro hanno condotto |
| INDICATIVO | |
| Trapassato prossimo | |
| ego duxĕram tu duxĕras ille duxĕrat nos duxerāmus vos duxerātis illi duxĕrant | Io avevo condotto Tu avevi condotto Egli/Ella/Esso aveva condotto Noi avevamo condotto Voi avevate condotto Essi/Esse/Loro avevano condotto |
| INDICATIVO | |
| Trapassato remoto | |
| ego duxi tu duxisti ille duxit nos duxĭmus vos duxistis illi duxērunt, duxere... | Io ebbi condotto Tu avesti condotto Egli/Ella/Esso ebbe condotto Noi avemmo condotto Voi aveste condotto Essi/Esse/Loro ebbero condotto |
| INDICATIVO | |
| Piuccheperfetto | |
| ego duxĕram tu duxĕras ille duxĕrat nos duxerāmus vos duxerātis illi duxĕrant | Io avevo condotto Tu avevi condotto Egli/Ella/Esso aveva condotto Noi avevamo condotto Voi avevate condotto Essi/Esse/Loro avevano condotto |
| INDICATIVO | |
| Futuro semplice | |
| ego ducam tu duces ille ducet nos ducēmus vos ducētis illi ducent | Io condurrò Tu condurrai Egli/Ella/Esso condurrà Noi condurremo Voi condurrete Essi/Esse/Loro condurranno |
| INDICATIVO | |
| Futuro anteriore | |
| ego duxĕro tu duxĕris ille duxĕrit nos duxerĭmus vos duxerĭtis illi duxĕrint | Io avrò condotto Tu avrai condotto Egli/Ella/Esso avrà condotto Noi avremo condotto Voi avrete condotto Essi/Esse/Loro avranno condotto |
| CONGIUNTIVO | |
| Presente | |
| ego ducam tu ducas ille ducat nos ducāmus vos ducātis illi ducant | Io conduca Tu conduca Egli/Ella/Esso conduca Noi conduciamo Voi conduciate Essi/Esse/Loro conducano |
| CONGIUNTIVO | |
| Imperfetto | |
| ego ducĕrem tu ducĕres ille ducĕret nos ducerēmus vos ducerētis illi ducĕrent | Io conducessi Tu conducessi Egli/Ella/Esso conducesse Noi conducessimo Voi conduceste Essi/Esse/Loro conducessero |
| CONGIUNTIVO | |
| Perfetto | |
| ego duxĕrim tu duxĕris ille duxĕrit nos duxerĭmus vos duxerĭtis illi dux;ĕrint | Io abbia condotto Tu abbia condotto Egli/Ella/Esso abbia condotto Noi abbiamo condotto Voi abbiate condotto Essi/Esse/Loro abbiano condotto |
| CONGIUNTIVO | |
| Piuccheperfetto | |
| ego duxissem tu duxisses ille duxisset nos duxissēmus vos duxissētis illi duxissent | Io avessi condotto Tu avessi condotto Egli/Ella/Esso avesse condotto Noi avessimo condotto Voi aveste condotto Essi/Esse/Loro avessero condotto |
| CONDIZIONALE | |
| Presente | |
| ego ducĕrem tu ducĕres ille ducĕret nos ducerēmus vos ducerētis illi ducĕrent | Io condurrei Tu condurresti Egli/Ella/Esso condurrebbe Noi condurremmo Voi condurreste Essi/Esse/Loro condurrebbero |
| CONDIZIONALE | |
| Passato | |
| ego duxissem tu duxisses ille duxisset nos duxissēmus vos duxissētis illi duxissent | Io avrei condotto Tu avresti condotto Egli/Ella/Esso avrebbe condotto Noi avremmo condotto Voi avreste condotto Essi/Esse/Loro avrebbero condotto |
| IMPERATIVO | |
| Presente | |
| duc ducite Futuro ducito ducito ducitote ducunto | conduci conducete condurrai condurrà condurrete condurranno |
| INFINITO | |
| Presente | |
| ducĕre | condurre |
| INFINITO | |
| Perfetto | |
| duxisse | avere condotto |
| INFINITO | |
| Futuro | |
| ducturum esse, ducturam esse, ducturum esse, ducturos esse, ducturas esse, ductura esse... | essere per condurre |
| GERUNDIO | |
| ducendi, ducendo, ducendum, ducendo... | di condurre ad a condurre condurre da, con.. condurre |
| SUPINO | |
| ductŭm | a/ad condurre |
| PARTICIPIO | significato |
| Presente | che conduce |
| Maschile | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.ducens Gen.ducentis Dat.ducenti Acc.ducentem Voc.ducens Abl.ducente, ducenti... | ducentes ducentium ducentibus ducentes ducentes ducentibus |
| Femminile | |
| Nom.ducens Gen.ducentis Dat.ducenti Acc.ducentem Voc.ducens Abl.ducente, ducenti... | ducentes ducentium ducentibus ducentes ducentes ducentibus |
| Neutro | |
| Nom.ducens Gen.ducentis Dat.ducenti Acc.ducens Voc.ducens Abl.ducente, ducenti... | ducentia ducentium ducentibus ducentia ducentia ducentibus |
| PARTICIPIO | significato |
| Futuro | che condurrà |
| Maschile | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.ducturus Gen.ducturi Dat.ducturo Acc.ducturum Voc.ducture Abl.ducturo | ducturi ducturorum ducturis ducturos ducturi ducturis |
| Femminile | |
| Nom.ductura Gen.ducturae Dat.ducturae Acc.ducturam Voc.ductura Abl.ductura | ducturae ducturarum ducturis ducturas ducturae ducturis |
| Neutro | |
| Nom.ducturum Gen.ducturi Dat.ducturo Acc.ducturum Voc.ducturum Abl.ducturo | ductura ducturorum ducturis ductura ductura ducturis |
| - Coniugazione completa di duci Forma passiva |
| Coniugazione di: adtribuo, adtribuis, adtribui, adtributŭm, adtribuĕre coniugazione: 3 - transitivo - attiva (Ita) = attribuire, dare, distribuire, aggiungere, (eng) = assign, attribute to, impute to, (esp) = achacar, lang. Latino |
| INDICATIVO | |
| Presente | |
| ego adtribuo tu adtribuis ille adtribuit nos adtribuĭmus vos adtribuĭtis illi adtribuunt | Io attribuisco Tu attribuisci Egli/Ella/Esso attribuisce Noi attribuiamo Voi attribuite Essi/Esse/Loro attribuiscono |
| INDICATIVO | |
| Imperfetto | |
| ego adtribuēbam tu adtribuēbas ille adtribuēbat nos adtribuebāmus vos adtribuebātis illi adtribuēbant | Io attribuivo Tu attribuivi Egli/Ella/Esso attribuiva Noi attribuivamo Voi attribuivate Essi/Esse/Loro attribuivano |
| INDICATIVO | |
| Perfetto | |
| ego adtribui tu adtribuisti ille adtribuit nos adtribuĭmus vos adtribuistis illi adtribuērunt, adtribuere... | Io attribuii Tu attribuisti Egli/Ella/Esso attribuì Noi attribuimmo Voi attribuiste Essi/Esse/Loro attribuirono |
| INDICATIVO | |
| Passato prossimo | |
| ego adtribui tu adtribuisti ille adtribuit nos adtribuĭmus vos adtribuistis illi adtribuērunt, adtribuere... | Io ho attribuito Tu hai attribuito Egli/Ella/Esso ha attribuito Noi abbiamo attribuito Voi avete attribuito Essi/Esse/Loro hanno attribuito |
| INDICATIVO | |
| Trapassato prossimo | |
| ego adtribuĕram tu adtribuĕras ille adtribuĕrat nos adtribuerāmus vos adtribuerātis illi adtribuĕrant | Io avevo attribuito Tu avevi attribuito Egli/Ella/Esso aveva attribuito Noi avevamo attribuito Voi avevate attribuito Essi/Esse/Loro avevano attribuito |
| INDICATIVO | |
| Trapassato remoto | |
| ego adtribui tu adtribuisti ille adtribuit nos adtribuĭmus vos adtribuistis illi adtribuērunt, adtribuere... | Io ebbi attribuito Tu avesti attribuito Egli/Ella/Esso ebbe attribuito Noi avemmo attribuito Voi aveste attribuito Essi/Esse/Loro ebbero attribuito |
| INDICATIVO | |
| Piuccheperfetto | |
| ego adtribuĕram tu adtribuĕras ille adtribuĕrat nos adtribuerāmus vos adtribuerātis illi adtribuĕrant | Io avevo attribuito Tu avevi attribuito Egli/Ella/Esso aveva attribuito Noi avevamo attribuito Voi avevate attribuito Essi/Esse/Loro avevano attribuito |
| INDICATIVO | |
| Futuro semplice | |
| ego adtribuam tu adtribues ille adtribuet nos adtribuēmus vos adtribuētis illi adtribuent | Io attribuirò Tu attribuirai Egli/Ella/Esso attribuirà Noi attribuiremo Voi attribuirete Essi/Esse/Loro attribuiranno |
| INDICATIVO | |
| Futuro anteriore | |
| ego adtribuĕro tu adtribuĕris ille adtribuĕrit nos adtribuerĭmus vos adtribuerĭtis illi adtribuĕrint | Io avrò attribuito Tu avrai attribuito Egli/Ella/Esso avrà attribuito Noi avremo attribuito Voi avrete attribuito Essi/Esse/Loro avranno attribuito |
| CONGIUNTIVO | |
| Presente | |
| ego adtribuam tu adtribuas ille adtribuat nos adtribuāmus vos adtribuātis illi adtribuant | Io attribuisca Tu attribuisca Egli/Ella/Esso attribuisca Noi attribuiamo Voi attribuiate Essi/Esse/Loro attribuiscano |
| CONGIUNTIVO | |
| Imperfetto | |
| ego adtribuĕrem tu adtribuĕres ille adtribuĕret nos adtribuerēmus vos adtribuerētis illi adtribuĕrent | Io attribuissi Tu attribuissi Egli/Ella/Esso attribuisse Noi attribuissimo Voi attribuiste Essi/Esse/Loro attribuissero |
| CONGIUNTIVO | |
| Perfetto | |
| ego adtribuĕrim tu adtribuĕris ille adtribuĕrit nos adtribuerĭmus vos adtribuerĭtis illi adtribu;ĕrint | Io abbia attribuito Tu abbia attribuito Egli/Ella/Esso abbia attribuito Noi abbiamo attribuito Voi abbiate attribuito Essi/Esse/Loro abbiano attribuito |
| CONGIUNTIVO | |
| Piuccheperfetto | |
| ego adtribuissem tu adtribuisses ille adtribuisset nos adtribuissēmus vos adtribuissētis illi adtribuissent | Io avessi attribuito Tu avessi attribuito Egli/Ella/Esso avesse attribuito Noi avessimo attribuito Voi aveste attribuito Essi/Esse/Loro avessero attribuito |
| CONDIZIONALE | |
| Presente | |
| ego adtribuĕrem tu adtribuĕres ille adtribuĕret nos adtribuerēmus vos adtribuerētis illi adtribuĕrent | Io attribuirei Tu attribuiresti Egli/Ella/Esso attribuirebbe Noi attribuiremmo Voi attribuireste Essi/Esse/Loro attribuirebbero |
| CONDIZIONALE | |
| Passato | |
| ego adtribuissem tu adtribuisses ille adtribuisset nos adtribuissēmus vos adtribuissētis illi adtribuissent | Io avrei attribuito Tu avresti attribuito Egli/Ella/Esso avrebbe attribuito Noi avremmo attribuito Voi avreste attribuito Essi/Esse/Loro avrebbero attribuito |
| IMPERATIVO | |
| Presente | |
| adtribue adtribuite Futuro adtribuito adtribuito adtribuitote adtribuunto | attribuisci attribuite attribuirai attribuirà attribuirete attribuiranno |
| INFINITO | |
| Presente | |
| adtribuĕre | attribuire |
| INFINITO | |
| Perfetto | |
| adtribuisse | avere attribuito |
| INFINITO | |
| Futuro | |
| adtributurum esse, adtributuram esse, adtributurum esse, adtributuros esse, adtributuras esse, adtributura esse... | essere per attribuire |
| GERUNDIO | |
| adtribuendi, adtribuendo, adtribuendum, adtribuendo... | di attribuire ad a attribuire attribuire da, con.. attribuire |
| SUPINO | |
| adtributŭm | a/ad attribuire |
| PARTICIPIO | significato |
| Presente | che attribuisce |
| Maschile | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.adtribuens Gen.adtribuentis Dat.adtribuenti Acc.adtribuentem Voc.adtribuens Abl.adtribuente, adtribuenti... | adtribuentes adtribuentium adtribuentibus adtribuentes adtribuentes adtribuentibus |
| Femminile | |
| Nom.adtribuens Gen.adtribuentis Dat.adtribuenti Acc.adtribuentem Voc.adtribuens Abl.adtribuente, adtribuenti... | adtribuentes adtribuentium adtribuentibus adtribuentes adtribuentes adtribuentibus |
| Neutro | |
| Nom.adtribuens Gen.adtribuentis Dat.adtribuenti Acc.adtribuens Voc.adtribuens Abl.adtribuente, adtribuenti... | adtribuentia adtribuentium adtribuentibus adtribuentia adtribuentia adtribuentibus |
| PARTICIPIO | significato |
| Futuro | che attribuirà |
| Maschile | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.adtributurus Gen.adtributuri Dat.adtributuro Acc.adtributurum Voc.adtributure Abl.adtributuro | adtributuri adtributurorum adtributuris adtributuros adtributuri adtributuris |
| Femminile | |
| Nom.adtributura Gen.adtributurae Dat.adtributurae Acc.adtributuram Voc.adtributura Abl.adtributura | adtributurae adtributurarum adtributuris adtributuras adtributurae adtributuris |
| Neutro | |
| Nom.adtributurum Gen.adtributuri Dat.adtributuro Acc.adtributurum Voc.adtributurum Abl.adtributuro | adtributura adtributurorum adtributuris adtributura adtributura adtributuris |
| - Coniugazione completa di adtribui Forma passiva |
| - Coniugazione completa di adscribi Forma passiva |